กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 บ้าเอ๊ย งอกออกมาสิ
ตอนกลับถึงจวนเจ้าเมือง ฟ้าก็มืดแล้ว
ซังเนี่ยนยังไม่ทันได้ปลอบชุนเอ๋อร์ที่ร้องไห้จนน้ำหูน้ำตาไหล ก็หยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ไปที่บ่ออาบน้ำ แล้วลงมือขัดตัวอยู่เต็มสามชั่วโมง
จนไม่เหลือกลิ่นคาวเลือดติดตัวแม้แต่น้อย นางถึงได้ขึ้นเตียงอย่างพอใจ ง่วงจนหัวถึงหมอนก็หลับไปทันที
พอตื่นขึ้นมาอีกที แดดก็สายโด่งแล้ว
ซังเนี่ยนพลิกตัว กำลังคิดจะนอนต่ออีกหน่อย แต่จู่ๆ ก็สบเข้ากับดวงตาแดงบวมเหมือนลูกท้อคู่หนึ่งที่ข้างเตียง เล่นเอาความง่วงที่เหลืออยู่หายวับไปทันที
นางผุดลุกขึ้นนั่ง กำลังจะตะโกนเรียกคน
ชุนเอ๋อร์ทำหน้าตัดพ้อ “คุณหนู ข้าเองเจ้าค่ะ”
ซังเนี่ยนยกมือกุมอกที่หัวใจเต้นรัว “สักวันข้าต้องตกใจเจ้าจนตายแน่ๆ”
ชุนเอ๋อร์สูดน้ำมูกแล้วก้มหน้าลงอย่างน้อยใจ