กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 อยากตบเขา แต่ก็กลัวเขาจะเลียมือนาง
เขาออกแรงแกะมือนางออก พลางกัดฟันพูดว่า
“ซังอวิ้นหลิง เจ้าไม่กลัวข้าฆ่าเจ้าจริงๆ เลยสักนิดหรือไง”
ซังเนี่ยนเพิ่งจะรู้ตัวทีหลัง เหงื่อเย็นไหลลงมาตามหน้าผากหยดหนึ่ง
“ที่แท้ท่านก็มีสองหน้านี่นา”
เซี่ยเฉินโจว: “เหอะ”
ในต้นฉบับ เซี่ยเฉินโจวคนที่เป็นไก่อ่อน ใครจะเป็นคนเป็นหมาก็เข้ามาเหยียบได้ ตอนนี้กลับใช้มือเปล่าบีบกะโหลกอสูรแตกคามือ
ไม่รู้ว่าขั้นตอนไหนมันผิดพลาดไป ซังเนี่ยนก็บอกไม่ได้
นางรู้แค่ว่า ตัวเองน่าจะไม่รอดแน่แล้ว
เซี่ยเฉินโจวสังเกตสีหน้าหลากหลายเป็นพิเศษของนาง ก้าวเข้ามาหานางหนึ่งก้าว ก้มตาลงมอง รอยยิ้มไม่ถึงตา