เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 286 ตอนพิเศษ: ส่งลูกสาวออกเรือน หวนคืนบ้านเกิด
ในปีที่ซ่งเยวี่ยนอายุสิบแปดปี ก็ถึงวัยที่จะต้องออกเรือนแล้วเช่นกัน
สามีนั้นซ่งเยวี่ยนเป็นผู้เลือกด้วยตนเอง นั่นเป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิของปีก่อนหน้า บรรดาคุณหนูผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวงพากันไปดูการเตะคูจวี ซ่งเยวี่ยนเองก็อยู่ที่นั่นด้วย ในลานประลองมีชายหนุ่มผู้หนึ่ง เป็นคุณชายน้อยจากจวนแม่ทัพ แซ่เฉิง วิ่งราวกับสายลม เตะคูจวีเข้าประตูไปในคราเดียว เรียกเสียงโห่ร้องชื่นชมลั่นสนาม ซ่งเยวี่ยนยืนอยู่บนอัฒจันทร์ จ้องมองตาไม่กะพริบ หัวใจเต้นตึกตักไม่หยุด
วันนั้นพอกลับถึงบ้าน นางก็เอ่ยถึงคนผู้นั้นกับเย่เจิน ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ: “แม่ คนผู้นั้นเตะได้ดียิ่งนัก วิ่งก็เร็วยิ่ง”
เย่เจินได้ยินน้ำเสียงกระตือรือร้นของนาง ในใจก็กระจ่างแจ้ง ยิ้มเย้าแหย่นาง: “อ้อ หรือ คนไหนกันเล่า แม่จะได้ไปดูบ้าง”
ใบหน้าของซ่งเยวี่ยนแดงระเรื่อ แต่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยว่า: “ก็คนที่สวมเสื้อคลุมสีครามในสนามผู้นั้น คนที่ยืนอยู่หน้าสุด เขาเตะลูกบอล เก่งกาจยิ่งนัก ทั้งยังวิ่งเร็วด้วย”
เย่เจินยิ้มพลางกล่าว: “ได้ แม่จำไว้แล้ว”