เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 284 ตอนจบ: ลูกพลับแดงแล้ว
เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงอีกคราหนึ่ง
ลูกพลับที่หลังเขาสุกงอมแล้ว บนต้นแต่ละต้นแขวนผลดกเต็มเปี่ยม สีแดงราวกับโคมไฟดวงน้อย ๆ สายลมในหุบเขาพัดผ่าน กลิ่นหอมหวานของลูกพลับก็โชยเข้าจมูกโดยตรง
ต้นสาลี่ต้นนั้นในลานเรือน ใบไม้ก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองแล้วเช่นกัน พอลมพัดผ่าน ก็ร่วงหล่นลงมาดังซู่ซ่า ปูลาดไปทั่วพื้น เจียงหลียืนอยู่ในลานเรือน มองดูผืนป่าสีแดงกว้างใหญ่ตรงหลังเขา ทันใดนั้นก็เกิดความคิด อยากจะไปเก็บลูกพลับมาบ้าง เพื่อกลับมาทำขนมลูกพลับแห้ง
นางนึกถึงตอนวัยเยาว์ ทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลานี้ คนในหมู่บ้านล้วนขึ้นเขาไปเก็บลูกพลับ ผลที่สุกงอมก็นำมากินเป็นผลไม้ ผลที่ค่อนข้างดิบก็นำไปตากเป็นขนมลูกพลับแห้ง เก็บไว้ค่อย ๆ กินในฤดูหนาว บ้านของนางมีคนหลายคน พอตากทีก็เต็มไปทั้งชายคา
พอคิดเช่นนี้ ในใจของนางก็ยิ่งคะนึงหาผลไม้สีแดงที่เต็มขุนเขานั้น ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องไปเก็บมาให้ได้สักรอบ