ตอนที่ 277 อุทกภัยชิงผู่

ตอนที่ 277 อุทกภัยชิงผู่

ว่าราชการยามเช้าช่วงปลายฤดูร้อนปีจิ่งโย่วที่สิบหก บรรยากาศในโถงใหญ่หนักอึ้งตึงเครียด

ข่าวคราวเรื่องฝนตกหนักติดต่อกันหลายวันทางดินแดนทางใต้ถูกม้าเร็วจากสถานีส่งสารแต่ละแห่งส่งเข้าสู่เมืองหลวงอย่างต่อเนื่อง รายงานกราบทูลจากกรมคลัง กรมโยธา และเขตเจียงหนานถูกยื่นขึ้นมาฉบับแล้วฉบับเล่า ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนใจหายวาบที่สุดก็คือรายงานด่วนที่สุดจากอำเภอชิงผู่

ขุนนางกรมพิธีการก้าวออกจากแถว ค้อมกายกราบทูล น้ำเสียงเจือความกังวลใจอย่างเห็นได้ชัด “ขอพระราชทานกราบทูลฝ่าบาท อำเภอชิงผู่ในเขตเจียงหนานฝนตกหนักติดต่อกันหลายวัน สายน้ำเอ่อล้นคันกั้นน้ำ ที่นาอุดมสมบูรณ์นอกเมืองถูกน้ำท่วมขังจนสิ้น หมู่บ้านในที่ลุ่มต่ำถูกน้ำทะลักเข้าท่วมเป็นจำนวนมาก ผู้ประสบภัยพลัดถิ่นฐาน ธัญพืชที่กักตุนไว้ในฉางมีไม่เพียงพอ ขอราชสำนักโปรดเร่งส่งมอบธัญพืชและข้าวสารไปบรรเทาภัยพิบัติด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ”

สิ้นเสียงกราบทูล ภายในโถงพลันบังเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังพึมพำแผ่วเบา

ฉีจินเยว่ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร ปลายนิ้วเคาะพนักวางแขนแห่งบัลลังก์หลวงเบา ๆ สายพระเนตรกวาดมองขุนนางทั้งหลายใต้บันได “อำเภอชิงผู่ยามนี้เป็นช่วงเวลาที่เสบียงฤดูร้อนใกล้สุกงอมพอดี มวลน้ำใหญ่มาเยือนกะทันหัน ผลผลิตหนึ่งฤดูกาลมลายสูญสิ้น ราษฎรไร้ซึ่งเสบียง ย่อมก่อความวุ่นวายได้ง่ายที่สุด เรื่องนี้ไม่อาจรีรอชักช้า”