เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 273 ค่ำคืนหิมะโปรยกำเนิดทารก
ดังคำกล่าวที่ว่าเมื่อคนเรามีเรื่องมงคลจิตใจย่อมเบิกบาน คำกล่าวนี้เอามาเปรียบกับซ่งโย่วอันแล้วไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย
ช่วงนี้เขาอยู่ในสำนักหานหลินพบเจอผู้ใดล้วนยิ้มแย้มแจ่มใส ยามเช้ามาถึงสำนักพบคนงานกวาดพื้นยังต้องเอ่ยถามสักคำว่า “กินข้าวหรือยัง” ทำเอาอีกฝ่ายปลาบปลื้มใจจนตื่นตระหนก นึกว่าผู้เรียบเรียงชั้นเจ็ดซ่งมีสิ่งใดจะสั่งการหรือไม่
บรรดาเพื่อนร่วมงานแรกเริ่มยังประหลาดใจ ซ่งโย่วอันปฏิบัติต่อผู้อื่นในวันปกติก็นับว่าดียิ่ง ทว่าก็มิได้ถึงขั้นพบหน้าใครก็ฉีกยิ้มกว้างปานนั้น
ต่อมากวนซูเจี๋ยปากไว เอ่ยบอกกับคนอื่นว่า “ภรรยาเขามีข่าวดีแล้ว” ทุกคนจึงกระจ่างแจ้ง พลางหวนนึกถึงคราวที่สะใภ้บ้านตนเองตั้งครรภ์ ตอนนั้นตนก็เป็นท่าทางเยี่ยงนี้มิใช่หรือ มองสิ่งใดก็เจริญหูเจริญตา เดินเหินล้วนมีลมพัดพาความสุข
ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงรู้กันโดยมิต้องเอ่ยปาก ครั้นพบซ่งโย่วอันก็กล่าวขึ้นคำหนึ่งว่า “ยินดีด้วย” ซ่งโย่วอันมิได้ปิดบัง ยิ้มพลางประสานมือคารวะกล่าวว่า “ยินดีร่วมกัน ยินดีร่วมกัน” ราวกับว่าทั่วทั้งใต้หล้าล้วนมีสมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นพร้อมกับเขาอย่างนั้น