เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 271 ข่าวดีแห่งตำหนักหนิงฟาง
วันเวลาหลังจากนั้น ไม่มีผู้ใดมาหาเรื่องซ่งโย่วอันอีกจริง ๆ สำนักหานหลินสงบเงียบยิ่งนัก เขายังคงอ่านตำราเพิ่มพูนความรู้ให้ตนเองในทุก ๆ วัน ทำหน้าที่การงานที่ได้รับมอบหมายจนเสร็จสิ้น จากนั้นจึงกลับบ้าน คอยอยู่เคียงข้างคนในครอบครัว วันเวลาผันผ่านไปวันแล้ววันเล่าเช่นนี้ การใช้ชีวิตช่างผาสุกสบายใจยิ่งนัก
วสันตฤดูเวียนมาบรรจบอีกคราหนึ่ง
ในพระราชวัง ตำหนักหนิงฟางแห่งสวนหลวง นับเป็นสถานที่อันเหมาะสมที่สุดสำหรับการชมบุปผาภายในพระราชวัง ช่วงนี้มวลบุปผาเริ่มแรกแย้ม ทิวทัศน์งดงามหาใดเปรียบ
อวี๋ชิงแลเห็นแล้วเบิกบานใจ ทั้งยังคิดว่าพระวรกายของพระพันปีหลวงฟื้นฟูดียิ่งกว่าช่วงฤดูหนาวมากโข จึงคิดจะคอยปรนนิบัติพระพันปีหลวงเสด็จมาเดินเล่นที่สวนหลวง ชมมวลบุปผา และเปิดหูเปิดตาผ่อนคลายบ้าง อีกทั้งยังเรียกให้เย่เจินเข้าวังมาคอยปรนนิบัติด้วย พระพันปีหลวงทรงรักใคร่เอ็นดูเย่เจินเป็นนิจ คิดว่าหากได้พบนางแล้ว พระอารมณ์คงจะแจ่มใสขึ้นได้อีก
วันนี้ดินฟ้าอากาศเป็นใจยิ่งนัก แสงตะวันอบอุ่น มีเพียงสายลมแผ่วเบาพัดเอื่อย ตำหนักหนิงฟางเปิดโล่งทั้งสี่ทิศ ใต้ชายคาแขวนม่านไม้ไผ่ ลมพัดคราใดม่านก็ไหวระริกเบา ๆ ด้านหน้าตำหนักปลูกต้นไห่ถังและอวี้หลัน ห่างออกไปอีกนิดเป็นดงเสาฮวาและโบตั๋นผืนใหญ่ ยามนี้เพิ่งจะผลิช่อดอก ตูมเต่ง อีกไม่กี่วันก็คงจะเบ่งบานแล้ว