เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 246 คืนสู่เหอวาน
คณะของซ่งหย่วนซานเร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืน เส้นทางที่ต้องใช้เวลาร่วมหนึ่งเดือน ถูกร่นลงมาเหลือเพียงครึ่งเดือนเศษ ในที่สุดก็รุดหน้ากลับมาถึงอำเภอชิงซีจนได้
รถม้าเพิ่งจะหยุดลงที่หน้าประตูเมือง ก็มีคนผู้หนึ่งสาวเท้าเร็วปรี่เข้ามาต้อนรับ คนผู้นั้นอายุราวสามสิบเศษ สวมเสื้อตัวสั้นอย่างที่พวกเด็กรับใช้สวมใส่ เมื่อเห็นว่าผู้ขับขี่รถม้าคือเมิ่งเป้า เขาก็รีบก้าวขึ้นหน้าไปสองก้าว โค้งกายลงแล้วเอ่ยว่า “ใช่นายท่านซ่งหรือไม่ขอรับ”
เมิ่งเป้าเห็นว่าเขามาหาซ่งหย่วนซาน จึงขยับเปิดทางให้
ซ่งหย่วนซานชะโงกกายออกมาครึ่งตัว พลางกวาดสายตามองเขา “เจ้าคือ...”
“บ่าวแซ่หวัง นายของบ่าวคือภรรยาตระกูลหยางขอรับ” ชายผู้นั้นตอบ “นายของบ่าวได้กำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า บอกว่าหากนายท่านซ่งมาถึง ขอให้รีบกลับไปยังหมู่บ้านเหอวานให้จงได้ ไม่อาจชักช้าได้แม้แต่เค่อเดียว บ่าวมารออยู่ที่หน้าประตูเมืองหลายวันแล้ว ในที่สุดก็เฝ้ารอจนท่านมาถึงเสียที”
ในใจของซ่งหย่วนซานพลันกระตุกวูบ รู้ดีว่าสถานการณ์ทางฝั่งหมู่บ้านเหอวานเกรงว่าจะย่ำแย่หนัก ปากเขามิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงแค่พยักหน้ารับ