ตอนที่ 244 อำลา

ตอนที่ 244 อำลา

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซ่งโย่วอันไปฟังการสอนที่จวนตระกูลโจวพร้อมกับกวนซูเจี๋ยตามปกติ

วันนี้โจวอวิ๋นฉี่บรรยายคัมภีร์เมิ่งจื่อ ยิ่งบรรยายยิ่งออกรส อธิบายต่อเนื่องไปจนกระทั่งดวงตะวันคล้อยต่ำไปทางทิศตะวันตกจึงค่อยหยุดพัก ซ่งโย่วอันกับกวนซูเจี๋ยเอ่ยถามอีกสองสามประโยค รอจนตอบข้อสงสัยได้กระจ่างเกือบหมดแล้ว ซ่งโย่วอันจึงค่อยลุกขึ้นยืน เดินตรงเข้าไปเบื้องหน้าโจวอวิ๋นฉี่

เขาอ้าปาก พลันหมุนวนถ้อยคำอยู่ตรงปลายลิ้นสองรอบ ในที่สุดก็เอ่ยปากออกมาจนได้ “อาจารย์ ศิษย์ผู้นี้ได้รับจดหมายจากทางบ้านขอรับ”

โจวอวิ๋นฉี่กำลังเก็บรวบรวมม้วนตำราบนโต๊ะ พอได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมองเขา “โอ้ ที่บ้านเกิดเรื่องอันใดขึ้นรึ”

ซ่งโย่วอันก้มหน้าลง กดน้ำเสียงให้แผ่วต่ำยิ่ง “ทางบ้านเกิดของศิษย์ผู้นี้มีจดหมายมา แจ้งว่าสุขภาพของปู่และย่าไม่สู้ดี ล้มป่วยหนัก เกรงว่า... เกรงว่าจะยื้อไว้ได้อีกไม่กี่วัน พ่อกับแม่ปรึกษากันแล้ว อีกวันสองวันนี้จะต้องออกเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อไปปรนนิบัติดูแลคนป่วยขอรับ”