ตอนที่ 242 พบอาจารย์ผู้มีพระคุณโดยบังเอิญที่หอชมจันทร์

ตอนที่ 242 พบอาจารย์ผู้มีพระคุณโดยบังเอิญที่หอชมจันทร์

ยามบ่ายคล้อยดวงตะวันเริ่มเอียงเฉ สะกดความร้อนรุ่มของช่วงเที่ยงวันให้จางหายไป ซ่งโย่วอันและกวนซูเจี๋ยทั้งสองคนหลังฟังบทเรียนของโจวอวิ๋นฉี่เสร็จสิ้น ก็กล่าวลาอาจารย์แล้วเดินออกจากจวนตระกูลโจว

การไปเยือนถึงบ้านเพื่อสดับฟังคำสอนติดต่อกันหลายวัน ทำให้ทั้งสองเคยชินกับกำหนดการเช่นนี้มานานแล้ว เมื่อพ้นปากตรอกจวนตระกูลโจวมาก็เป็นทางแยก ทั้งคู่จึงเตรียมแยกย้ายกันไปทำธุระของตน

กวนซูเจี๋ยวันนี้ต้องไปที่ตระกูลหยางสักเที่ยวหนึ่ง ส่วนซ่งโย่วอันนั้นมีแผนการอื่น

เมื่อวานนี้ตอนมื้อเย็น เจียงหลีเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ ประโยคหนึ่ง ว่ารู้สึกอยากกินหัวสิงโตมันปูอันเป็นชื่อเสียงร้านของหอชมจันทร์ในเมืองหลวง อาหารจานนั้นทั้งนุ่มละมุนสดหอม กลิ่นรสของปูเข้มข้นจัดจ้าน นับเป็นยอดฝีมือของหอชมจันทร์ และคำรำพึงรำพันลอย ๆ เพียงประโยคเดียวของเจียงหลี กลับถูกซ่งโย่วอันจดจำไว้ในใจ

วันนี้บทเรียนเลิกเร็ว เขาจึงตั้งใจจะอ้อมไปหอชมจันทร์สักเที่ยว เพื่อห่อหัวสิงโตกลับไปสักที่หนึ่ง พร้อมกับสั่งอาหารเลิศรสเพิ่มอีกสองสามอย่าง มื้อเย็นของคนทั้งครอบครัวก็มิต้องเปลืองแรงตระเตรียมอีก พอเหมาะพอดีทีเดียว

ทั้งสองกล่าวร่ำลากันสั้น ๆ แล้วต่างหมุนตัวแยกย้าย กวนซูเจี๋ยสาวเท้าอย่างรีบเร่งมุ่งหน้าไปทางจวนตระกูลหยาง ส่วนซ่งโย่วอันก็ทอดน่องไปตามถนนสายยาว มุ่งหน้าตรงไปยังหอชมจันทร์อย่างเอื่อยเฉื่อย