เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 238 แรกพบเวิ่นเยี่ยน
จวนตระกูลหยางตั้งอยู่ในเขตเมืองตะวันออกของเมืองหลวง
เขตเมืองตะวันออกส่วนใหญ่เป็นจวนขุนนาง ตรอกซอกซอยเป็นระเบียบเงียบสงบ เรือนพักโอ่อ่าสง่างาม แตกต่างจากความครึกครื้นของเขตเมืองใต้และความเจริญรุ่งเรืองของเขตเมืองตกโดยสิ้นเชิง ทุกหนแห่งล้วนแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามของตระกูลขุนนาง
ตระกูลหยางเป็นถึงจวนขุนนางฝ่ายบุ๋นระดับห้าชั้นเอก อีกทั้งตระกูลเดิมของฮูหยินตระกูลหยางอย่างนางสวี่ยังมีฐานะมั่งคั่งมั่นคง มีเงินทองสะสมอยู่ไม่น้อย ยามปกตินางดูแลจัดการทรัพย์สินของครอบครัวอย่างใส่ใจยิ่ง เรือนที่ตระกูลหยางจัดซื้อไว้ในเมืองหลวงแห่งนี้จึงดูภูมิฐานโอ่อ่ากว่ามาก
เมื่อเทียบกับเรือนอันเรียบง่ายของตระกูลซ่งและโจวอวิ๋นฉี่แล้ว จวนตระกูลหยางย่อมกว้างขวางใหญ่โตกว่าอย่างเห็นได้ชัด
ภายในเรือนมีระเบียงคดเคี้ยว ศาลาเรียงรายสลับซับซ้อน ภูเขาจำลองซ้อนหินประณีตงดงาม ลำธารขุดคดเคี้ยวโอบล้อม พืชพรรณริมฝั่งแม้ยังไม่ถึงคราวเบ่งบานในฤดูใบไม้ผลิ แต่ก็ได้รับการตัดแต่งอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทุกย่างก้าวล้วนเป็นทัศนียภาพ ทุกหนแห่งเปี่ยมล้นด้วยกลิ่นอายของตระกูลขุนนาง
รถม้าหยุดลงหน้าประตูจวนหยาง บ่าวเฝ้าประตูของตระกูลหยางมารอคอยต้อนรับอยู่หน้าประตูนานแล้ว
คนของตระกูลหยางเตรียมน้ำชาขนมไว้ในโถงรับรองแต่เนิ่น ๆ รอคอยการมาเยือนของคนทั้งสอง
โถงรับรองของตระกูลหยางกว้างขวางสว่างไสว เครื่องเรือนล้วนเป็นไม้เนื้อประณีต บนโต๊ะมีชารสอ่อนและขนมอบจัดวางไว้