ตอนที่ 234 สหายของเย่เจิน

ตอนที่ 234 สหายของเย่เจิน

ทั้งสองตกลงกันว่าจะไปเลือกซื้อของกำนัล รถม้าของจวนตระกูลเย่ที่รออยู่ตรงประตูก็แล่นเข้ามาเทียบพอดี

ร้านค้าที่จะไปในครั้งนี้อยู่ค่อนข้างไกลจากตรอกแถบนี้ หากเดินไปต้องอ้อมถนนสายยาวหลายสาย ไม่เพียงจะเสียเวลา ยังต้องทนร้อนจากแดดแผดเผา นั่งรถม้าตรงไปเสียเลยย่อมรอบคอบรัดกุมกว่า

คนขับรถม้าเปิดม่านด้านข้างขึ้น เย่เจินเป็นหญิงสาว ย่อมขึ้นไปนั่งในห้องโดยสารรถม้าอันกว้างขวางมั่นคง สาวใช้ไฉ่เหอตามหลังไปติด ๆ คอยปรนนิบัติอยู่ด้านในห้องโดยสารรถม้า

ซ่งโย่วอันเป็นบุรุษภายนอกย่อมไม่สะดวกที่จะตามเข้าไป จึงนั่งลงตรงขอบคานหน้ารถด้านนอกข้างคนขับรถม้าเสียเลย

ล้อรถม้าค่อย ๆ หมุนเคลื่อน แล่นผ่านไปตามถนนกว้างขวางของเมืองหลวง สายลมพัดโชยมาจากเบื้องหน้า ชายแขนเสื้อพลิ้วไหว ประตูชาดเรือนใหญ่ ร้านค้าและหอเรือนตามรายทางผ่านพ้นไปทีละแห่ง เต็มไปด้วยความเจริญรุ่งเรืองโอ่อ่าของเมืองหลวง

ซ่งโย่วอันนั่งอยู่บนรถม้า สายตาทอดมองทิวทัศน์ริมถนนอย่างเฉื่อยชา ทว่าในใจกลับแอบคิดคำนวณแผนการเล็ก ๆ ของตนเองขึ้นมาเงียบ ๆ

เขาก้มหน้ามองดูสภาพที่ตนเองนั่งตัวตรงอยู่บนคานหน้ารถ แล้วลอบครุ่นคิดในใจ ตนเองควรจะไปเรียนวิชาขี่ม้าเสียบ้างแล้ว

การออกไปข้างนอกอย่างในตอนนี้ การนั่งบนคานหน้ารถดูแล้วช่างทุลักทุเลเหลือเกิน ไม่มีความสง่างามเปี่ยมชีวิตชีวาที่เด็กหนุ่มพึงมีแม้แต่น้อย พูดให้ตรงไปตรงมาก็คือ ยังดูไม่สง่าผ่าเผยพอ