เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 232 แสวงหาความรู้ ณ จวนตระกูลโจว
หลังจากได้รับคำตอบรับที่แน่นอนจากโจวอวิ๋นฉี่แล้ว เย่หยูก็คัดสรรวันดีที่ฟ้าโปร่งอากาศสดชื่นเป็นพิเศษ พาซ่งโย่วอันและกวนซูเจี๋ยทั้งสองคน ถือกล่องของขวัญที่ซ่งหย่วนซานเตรียมไว้ มุ่งหน้าไปยังเขตเมืองตะวันออกตลอดทาง
จวนตระกูลโจวตั้งอยู่ ณ ส่วนลึกที่สุดของตรอกไหวอินในเขตเมืองตะวันออก
ภายในตรอกปูทางด้วยอิฐเขียว สองฟากฝั่งปลูกต้นหวายสูงใหญ่ กิ่งใบซ้อนทับเป็นชั้น ๆ พาดผ่านกลางเวหา ยามสายลมพัดผ่าน ใบหวายละเอียดร่วงกราวลงมา ทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายสบายใจยิ่งนัก
เพียงแต่เมื่อมาถึงหน้าประตูจวนตระกูลโจวเข้าจริง ๆ ในใจของซ่งโย่วอันและกวนซูเจี๋ยต่างก็ชะงักงันไปชั่วครู่
เดิมทีพวกเขาคิดว่า ใต้เท้าผู้ได้รับความไว้วางพระทัยจากฮ่องเต้และไทเฮา ทั้งยังดำรงตำแหน่งสำคัญในราชสำนัก จวนย่อมต้องโอ่อ่าภูมิฐานเป็นแน่แท้ ต้องเป็นประตูใหญ่สีชาด กำแพงสูงลานกว้างขวาง หน้าประตูมีสิงโตหินตั้งตระหง่าน ดูน่าเกรงขามและสง่างาม
ทว่าจวนตระกูลโจวตรงหน้านี้ กลับเป็นเพียงเรือนธรรมดาสามัญหลังหนึ่งเท่านั้น
กำแพงลานสีเทาอมเขียว ประตูไม้ลงรักสีดำ ห่วงเคาะประตูเป็นลวดลายทองแดงที่พบเห็นได้ทั่วไป เรียบง่ายเป็นที่สุด หามีความโอ่อ่าโอหังเฉกเช่นจวนขุนนางชั้นผู้ใหญ่แม้แต่น้อย
หากมิใช่เย่หยูพาพวกเขามาที่นี่ด้วยตนเอง หากบังเอิญเดินผ่าน พวกเขาก็คงมองว่าเป็นเพียงเรือนของชาวบ้านธรรมดาสามัญในเมืองหลวง ดูแทบไม่ต่างจากลานเรือนที่บ้านพวกเขาพักอาศัยอยู่ในเขตเมืองตะวันตกเลย