ตอนที่ 229 อาจารย์ผู้มีชื่อเสียง

ตอนที่ 229 อาจารย์ผู้มีชื่อเสียง

วันรุ่งขึ้น หมอกยามเช้าบางเบาปกคลุมตรอกซอกซอย สายลมโชยพัดผ่านกิ่งใบของต้นกุ้ยฮวาเก่าแก่ในลานเรือน เกิดเสียงดังซ่าแผ่วเบา

ซ่งหย่วนซานตื่นนอนล้างหน้าหวีผมเสร็จสิ้น เดินออกจากห้องนอน บรรดาหญิงรับใช้และเด็กรับใช้ในลานเรือนก็ตื่นขึ้นมาวุ่นวายกับการงานแล้ว

ยามว่างไร้ธุระ ซ่งหย่วนซานจึงเรียกเด็กรับใช้ที่เถ้าแก่ฉินทิ้งไว้ให้เมื่อวานเข้ามา สอบถามเรื่องราวต่าง ๆ ในเมืองหลวง

พวกเขาเพิ่งมาถึงใหม่ ๆ ย่อมแปลกหน้าต่อกฎธรรมเนียมทุกหนแห่งในเมืองหลวงเป็นอย่างยิ่ง

แม้จะกล่าวว่ามีที่พักพิงชั่วคราวแล้ว ทว่าภายภาคหน้าต้องอาศัยอยู่ที่นี่ไปอีกยาวนาน ทุกหนแห่งล้วนต้องติดต่อคบหากับผู้คน รู้ตื้นลึกหนาบางเพิ่มขึ้นหนึ่งส่วน ก็ย่อมเพิ่มความสุขุมรอบคอบขึ้นหนึ่งส่วน ล่วงรู้เรื่องราวไว้บ้าง ย่อมมีแต่ประโยชน์ไร้ข้อเสีย

เด็กรับใช้ผู้นี้เป็นคนคอยดูแลที่เถ้าแก่ฉินฝึกฝนอบรมมา มือเท้าคล่องแคล่ว ปากคอคล่องแคล่ว ทำงานสุขุมรอบคอบอีกทั้งรู้กาลเทศะ อยู่ในเมืองหลวงมานานหลายปี ย่อมคุ้นเคยกับผังโครงสร้างภายในเมืองจนมิอาจคุ้นเคยไปมากกว่านี้

เมื่อเห็นซ่งหย่วนซานเอ่ยถาม เขาก็มิกล้าปิดบัง ยืนนอบน้อมอยู่ด้านข้าง เล่าถึงการวางผังและกฎธรรมเนียมของเมืองหลวงอย่างละเอียดละออ