เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 223 ละครฉากใหญ่ปิดฉากลง
ข้างโต๊ะสี่เหลี่ยมใจกลางลานบ้าน มีบุรุษรูปร่างผอมเกร็ง แววตาแฝงความเจ้าเล่ห์นั่งอยู่คนหนึ่ง คนผู้นี้เป็นหัวหน้าของกลุ่มผู้ทวงหนี้ ดูปราดเปรียวจัดเจนโลก คลุกคลีอยู่ในย่านชาวบ้านมานานปี เชี่ยวชาญการกุมจุดอ่อนบงการจิตใจคนเป็นที่สุด
เมื่อเห็นซ่งหย่วนซานเดินเข้ามา เขาจึงเงยหน้ากวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า แวบเดียวก็มองออกว่าคนผู้นี้แตกต่างจากชาวบ้านกลุ่มนี้ จึงเอ่ยปากถามขึ้นทันที “ดูท่าแล้ว ผู้มีอำนาจจัดการที่พวกเจ้าเฝ้ารอก็คือท่านนี้สินะ มิรู้ว่าตำลึงเงินที่ซ่งจินเป่าติดค้างไว้ วันนี้จะเป็นเจ้าที่มาชำระสะสางหรือไม่”
ซ่งหย่วนซานกวาดสายตาเรียบเฉยมองลานเรือนพักอันวุ่นวาย แล้วเหลือบมองซ่งจินเป่าที่ตัวสั่นเทาอยู่ด้านข้างจนมิกล้าเงยหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ข้าเพิ่งกลับถึงหมู่บ้าน ยังมิกระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุ ต่อให้มีข้อพิพาทเรื่องติดหนี้จริง นั่นก็เป็นเรื่องวุ่นวายที่เขาก่อขึ้นเองแต่ผู้เดียว ตามหลักเหตุผลแล้ว มิได้เกี่ยวข้องอันใดกับข้ามากนัก”
ทันทีที่วาจานี้หลุดออกมา หวังจินหลันที่กำลังร่ำไห้อย่างน่าเวทนาอยู่ด้านข้างก็พลันสติแตกขึ้นมาในบัดดล นางผุดลุกขึ้นยืนพรวดพราด ขอบตาแดงก่ำพลางแผดเสียงร่ำไห้ใส่ซ่งหย่วนซาน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ทั้งยังเจือปนไปด้วยการบีบคั้น