เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 210 เริ่มการสอบ
หลังจากซ่งจินเป่าเดินจากไป ผู้คนหน้าประตูสนามสอบก็ยังคงหลั่งไหลมารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ
สายลมต้นวสันต์พัดผ่านตรอกซอกซอย นำพาไอเย็นที่ยังมิมลายหาย พัดพาให้เสื้อผ้าของผู้คนปลิวสะบัด ทว่ากลับมิอาจพัดเป่ากลิ่นอายอันตึงเครียดและเร่าร้อนของเหล่าผู้ศึกษาทั่วทั้งบริเวณให้คลายลงได้ ทุกคนล้วนเข้าแถวอย่างเงียบเชียบ ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงเอะอะโวยวาย เขตสนามสอบเป็นสถานที่สำคัญ กฎธรรมเนียมเข้มงวดยิ่งนัก ย่อมไม่มีผู้ใดอยากก่อเรื่องผิดพลาดก่อนเข้าสนามสอบจนทำให้เสียการสอบไป
รออยู่มินาน ที่ขอบฟ้าพลันมีเสียงปืนใหญ่ดังทึบหนักแน่นระเบิดขึ้นสามนัดติด ๆ กัน
เสียงอันทึบหนักสั่นสะเทือนจนผืนดินคล้ายจะสั่นไหวเล็กน้อย นี่คือสัญญาณเปิดการสอบระดับอำเภออย่างเป็นทางการ
ฝูงชนที่เดิมทียังมีเสียงความเคลื่อนไหวอยู่บ้าง พลันเงียบสงัดลงในพริบตา เหล่าผู้ศึกษาทุกคนต่างพากันยืดหลังตรง กำตะกร้าสอบในมือแน่น สายตาทุกคู่หันขวับไปมองยังประตูใหญ่ของสนามสอบพร้อมเพรียงกัน ในก้นบึ้งหัวใจทั้งตื่นเต้นทั้งคาดหวัง
บนเวทีสูง เจ้าหน้าที่กองพิธีการนั่งตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะ สีหน้าเคร่งขรึม มือถือบัญชีเรียกชื่อเล่มหนา เขาเงยหน้ากวาดสายตามองเหล่าผู้ศึกษาที่ยืนเรียงรายกันอย่างหนาแน่นอยู่เบื้องล่าง กระแอมกระแอลำคอ จากนั้นจึงเริ่มขานชื่อเรียกหมายเลขทีละคน เสียงอันกังวานใสแผ่กระจายลงไปเป็นระลอก ได้ยินชัดเจนเข้าสู่หูของทุกคน