ตอนที่ 180 เย่หยู

ตอนที่ 180 เย่หยู

ซ่งโย่วอันเดินทอดน่องไปข้างหน้าตามแนวถนนต่อไป เบื้องหน้าไม่ไกลนักมีชาวบ้านล้อมวงกันอยู่กลุ่มหนึ่ง เบียดเสียดเยียดยัด นับเป็นความคึกคักเพียงเล็กน้อยที่หาได้ยากยิ่งในตรอกถนนอันเงียบเหงาแห่งนี้ บรรยากาศอันเงียบสงัดดั่งป่าช้าถูกทำลายลง เมื่อมองดูท่าทางของผู้คนที่มาชุมนุมกันแล้ว ดูไม่คล้ายกำลังก่อเรื่องวุ่นวาย ทว่ากลับสงบเรียบร้อยยิ่งนัก

ในใจของซ่งโย่วอันบังเกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที จึงหยุดฝีเท้าลง เงยหน้ามองไปยังใจกลางฝูงชน หมายจะดูว่าทุกคนกำลังล้อมวงทำสิ่งใดกันอยู่ เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย เอ่ยกับจ้าวเหว่ยข้างกายเสียงแผ่วเบาว่าเดินไปข้างหน้าเพื่อขอดูเสียหน่อย จากนั้นจึงยกเท้าก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ

ครั้นเดินเข้าไปใกล้แล้ว เขาจึงมองเห็นภาพเหตุการณ์ตรงใจกลางฝูงชนได้ชัดเจน

ตรงกึ่งกลางวงล้อมมีบุรุษสวมเสื้อคลุมยาวสีครามผู้หนึ่งยืนอยู่ รูปร่างผอมบาง คิ้วตานุ่มนวลอ่อนโยน ดูสง่างามเปี่ยมภูมิรู้ เขาไม่ได้ตั้งแผงขายยาที่ดูเข้าท่าแต่อย่างใด เพียงปูผ้าหยาบสะอาดผืนหนึ่งไว้บนพื้น บนนั้นวางสมุนไพรเรียบง่ายไม่กี่ชนิดและห่อสมุนไพรอยู่สองสามห่อ บัดนี้กำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ซักถามอาการตรวจโรคให้แก่เหล่าชาวบ้านยากจนข้นแค้นที่เข้ามาล้อมรอบด้วยความอดทน