เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 178 ไปร่วมงานเลี้ยงที่จวน พบพานคนค่ายเก่าอีกครา
ครั้นได้ฟังตัวตนที่แท้จริงซึ่งถังซื่อชางเอ่ยบอก ซ่งหย่วนซานก็บังเกิดความสะท้อนใจอยู่เต็มอก
แต่กาลก่อนเขาเพียงนึกว่าถังซื่อชางเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่งแถบชายแดนที่มีสายตายาวไกลและมีสายสัมพันธ์กว้างขวาง มิคาดคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะซุกซ่อนตัวตนอันเร้นลับเช่นนี้ไว้ ซ่อนกายอยู่ในย่านชาวบ้านมานานหลายปี คอยวิ่งเต้นเพื่อราชสำนักและเพื่อราษฎรอย่างลับ ๆ ความเหนื่อยยากและความอดกลั้นในนั้น คนนอกย่อมมิอาจล่วงรู้ได้เลย
“ความรับผิดชอบและน้ำใจอันกว้างขวางของพี่ถัง ชวนให้ผู้คนเลื่อมใสยิ่งนัก คิดดูแล้วหลายปีมานี้ ท่านคงต้องลำบากยากเข็ญเป็นแน่” ซ่งหย่วนซานทอดถอนใจจากก้นบึ้ง
ถังซื่อชางส่ายหน้าแผ่วเบา สีหน้าผึ่งผายเรียบเฉย หามีแววตัดพ้อคร่ำครวญแม้แต่น้อย “กินเบี้ยหวัดเจ้านาย ย่อมต้องภักดีต่อกิจของนาย สละแรงกายเพื่อแผ่นดินเพื่อราษฎร แม้จะต้องตรากตรำร่อนเร่ หรือกระทั่งตกอยู่ในแดนอันตราย ก็เป็นหน้าที่อันพึงกระทำ แม้ตายก็ไร้ซึ่งความเสียดาย”
สิ้นเสียงลง เขาก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนา เอ่ยถามขึ้นว่า “อย่าเอ่ยถึงเรื่องเก่าอันหนักหน่วงเหล่านี้เลย บัดนี้เจ้าพาครอบครัวเดินทางมาถึงดินแดนเหนือแล้ว ภายหน้ามีแผนการอันใดแน่ชัดหรือไม่”