ตอนที่ 154 กิจการค้ามาถึงแล้ว

ตอนที่ 154 กิจการค้ามาถึงแล้ว

แสงแดดยามวสันตฤดูอบอุ่นแห้งสบาย เหมาะแก่การนำงานปักออกมาตากแดดยิ่งนัก

เมื่อว่างเว้นจากงาน เจียงหลีคิดว่าในร้านมีงานปักคั่งค้างอยู่ไม่น้อย จึงตั้งใจจะขนออกมาทั้งหมด นำมาวางรับลมและผึ่งแดดในลานเรือน งานปักส่วนใหญ่ทำขึ้นจากเส้นไหมและผ้า หากพับซ้อนเก็บไว้ในห้องเป็นเวลานาน ย่อมง่ายที่จะเกิดความอับชื้นและติดกลิ่นฝุ่น อาศัยช่วงเวลาที่อากาศดีมาจัดแจงสักครา ยามเก็บรักษาย่อมเรียบร้อยยิ่งขึ้น

นางหยิบงานปักในหีบออกมาทีละชิ้น มีทั้งเสื้อผ้าสำเร็จรูปที่ตัดเย็บเสร็จสิ้น ผ้าเช็ดหน้าประณีต ถุงหอมขนาดกะทัดรัด อีกทั้งยังมีพัดปักฝีมือประณีตงดงามอยู่อีกไม่น้อย แต่เดิมในใจนางไม่ได้กะเกณฑ์อันใด รู้เพียงว่าหลายวันมานี้ฉินชิวสุ่ยลงมือปักผ้าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ทว่าไม่นึกเลยว่าพอได้จัดแจงจริง ๆ ถึงได้พบว่าจำนวนสิ่งของที่สะสมไว้นั้นเกินกว่าที่นางคาดคิดไว้มากนัก

เจียงหลีมองดูงานปักที่จัดวางอย่างเป็นระเบียบเต็มโต๊ะ ในใจทั้งปลาบปลื้มทั้งปวดใจ

ที่ปลาบปลื้มคือฉินชิวสุ่ยขยันขันแข็งมุมานะ ทุกวันเอาแต่ก้มหน้าทำงานอย่างเงียบเชียบ ไม่เคยปริปากบ่น ทั้งไม่เคยทำแบบขอไปที งานปักทุกชิ้นล้วนประณีตเรียบร้อย ไร้ร่องรอยการทำลวก ๆ แม้แต่น้อย ทว่าความรู้สึกปวดใจก็กลบความยินดีไปอย่างรวดเร็ว งานฝีมือการปักผ้านี้ ดูเผิน ๆ เหมือนนั่งนิ่งมิเปลืองแรง ทว่าแท้จริงแล้วกลับบั่นทอนเรี่ยวแรงและทำร้ายร่างกายยิ่งนัก