เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 124 ซวงซีโข่ว
ซวงซีโข่วมีชัยภูมิกว้างขวาง แตกต่างจากหมู่บ้านเหอวานที่ตั้งอิงขุนเขาโดยสิ้นเชิง
สถานที่แห่งนี้ได้ชื่อมาจากการที่ลำธารชิงซีสองสายไหลโอบล้อมหมู่บ้านมาบรรจบกัน สายน้ำมีชีวิตโอบล้อม ผืนดินชุ่มชื้น ทอดสายตามองทั่วสารทิศ ผืนดินร่วนซุยอุดมสมบูรณ์ กำเนิดมาเป็นแดนสวรรค์ชั้นยอดสำหรับการปลูกสมุนไพรอย่างแท้จริง
ยิ่งเข้าใกล้หมู่บ้าน ยิ่งมองเห็นความแตกต่างของงานกสิกรรมแห่งนี้ได้อย่างชัดเจน หมู่บ้านโดยรอบต่างยึดข้าวฟ่าง ข้าวสาลี ข้าวฟ่างหวานเป็นรากฐาน ทุกครอบครัวล้วนขยันเพาะปลูกในที่นา หวังเพียงให้อิ่มท้องมีกินมีใช้ไปวัน ๆ
มีเพียงชาวบ้านหมู่บ้านซวงซีโข่วที่แหวกแนวออกไป ตามแปลงนาริมคันดิน ลานหน้าเรือนพักและเนินเขา ล้วนเป็นแปลงสมุนไพรที่จัดแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบ ต้นกล้าอ่อนแต่ละร่องเขียวขจีชวนมอง ทอดตัวยาวเป็นผืน แผ่พลังชีวิตเปี่ยมล้น
เพียงแต่เมื่อมองดูอย่างละเอียด ข้อบกพร่องกลับปรากฏให้เห็นจนสิ้น
การปลูกต้นกล้าสมุนไพรถี่ห่างไร้ระเบียบ กลางนามีวัชพืชขึ้นรกชัฏ แย่งชิงน้ำและสารอาหารในดินกับต้นกล้าสมุนไพร มองปราดเดียวก็รู้ว่าชาวบ้านต่างคลำทางกันเอง ไร้ผู้ชี้แนะระเบียบแบบแผน มีที่นาอุดมสมบูรณ์อันอุดมเปล่าประโยชน์ ทว่ากลับมิได้ล่วงรู้วิถีแห่งการเพาะปลูก ทำให้เสียประโยชน์จากผืนดินชั้นเลิศที่ฟ้าประทานมาไปโดยเปล่าดาย
ปากทางเข้าหมู่บ้านมีต้นหวายโบราณอายุร้อยปีต้นหนึ่งตั้งตระหง่านแข็งแกร่ง ใต้ร่มไม้มีชายชราและเด็กน้อยในหมู่บ้านที่ว่างเว้นจากธุระมารวมตัวกันเป็นประจำ