เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 101 มารดาผู้เปี่ยมเมตตาถนอมรักบุตรสาว
เจียงม่ายเซียงยืนนิ่งอยู่กับที่ มือเท้าล้วนแข็งเกร็ง หัวใจเต้นระส่ำไม่เป็นส่ำ ว้าวุ่นใจเป็นที่สุด เมื่อครู่เห็นท่านแม่ยืนหน้าบึ้งตึงอยู่ตรงประตูแต่ไกล นางก็ตกใจกลัวจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง บัดนี้ยิ่งทำตัวไม่ถูก นิ้วมือขยุ้มชายเสื้อไว้แน่น แม้แต่ลมหายใจก็ยังผ่อนให้แผ่วเบาอย่างยิ่ง
เจียงหลีมองดูท่าทางขลาดกลัวลนลานของนาง ในใจรู้สึกจนปัญญายิ่งนัก ค่อย ๆ ขยับก้าวไปด้านหลังของนาง ยกมือขึ้นผลักนางเบา ๆ ทีหนึ่ง ใช้สายตาเป็นสัญญาณบอกให้นางรีบเอ่ยปากเรียกคน การหลบเลี่ยงมิใช่หนทางแก้ไข แม่ลูกแท้ ๆ ไหนเลยจะผูกใจเจ็บข้ามคืน ก้มหน้ายอมรับผิดเสีย เรื่องนี้ก็คลี่คลายไปได้เกินครึ่งแล้ว
ริมฝีปากของเจียงม่ายเซียงสั่นระริก ลำคอตีบตัน รวบรวมความกล้าอยู่นานสองนาน ถึงได้เค้นเสียงเรียกอันอ่อนหวานนุ่มนวลที่แฝงความขลาดกลัวออกมาคำหนึ่ง “แม่…”
แม่หมั่นชางได้ยินเช่นนั้น ใบหน้ายังคงเย็นชาบึ้งตึง ไร้ซึ่งรอยยิ้มแม้แต่น้อย ไม่เอ่ยปากตอบรับแม้แต่คำเดียว หมุนตัวถือกระบุงในมือเดินตรงเข้าไปในเรือน แผ่นหลังแฝงด้วยเพลิงโทสะอย่างเห็นได้ชัด บ่งบอกชัดเจนว่ายังคงติดลมโมโหอยู่