กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ร่างกายของเยี่ยเฟิงสั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นใบหน้าของเขาก็เปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดีอย่างยิ่งในตอนแรก ทว่ามันก็ถูกกลบด้วยความสงสัยใหม่ในเวลาอันรวดเร็ว
"ออกจากโคโนฮะงั้นเหรอ?" เยี่ยเฟิงเอ่ยถามด้วยความเคลือบแคลงสงสัย
"แต่ว่า... พวกเราจะออกไปยังไง? กำแพงเมืองของโคโนฮะมีม่านพลังตรวจจับล้อมรอบตลอด ยี่สิบสี่ ชั่วโมง ทางออกที่ใกล้ที่สุดก็มีหน่วยอันบุเฝ้าอยู่—"
"หน่วยม่านพลัง" ไป๋เกอเอ่ยขัดจังหวะเขา
เยี่ยเฟิงชะงักไปชั่วครู่
ไป๋เกอหยิบอุปกรณ์โลหะขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากอกเสื้อ ตรงกลางมีปุ่มสีแดงปุ่มหนึ่ง
"ก่อนที่แผนจะเริ่มขึ้น ฉันได้แอบไปทำอะไรบางอย่างกับห้องปฏิบัติหน้าที่ของหน่วยม่านพลังไว้แล้ว"