กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กำแพงหินแตกร้าวเป็นลายใยแมงมุม เศษหินกระเด็นกระดอนเกลื่อนกลาดไปทั่ว
คิมิมาโร่ไถลตัวลงมาจากผนัง เข่าข้างหนึ่งทรุดลงกับพื้นพลางกุมหน้าอกไอออกมาสองสามครั้ง
สายเลือดไหลซึมออกมาจากมุมปาก เขาเงยหน้าขึ้น และเป็นครั้งแรกที่แววตาของเขาฉายแววจริงจังออกมา
คิมิมาโร่ค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืน ปาดคราบเลือดที่มุมปาก แล้วหันไปมองโอโรจิมารุ
"ท่านโอโรจิมารุครับ..."
เขาเอ่ยถามหยั่งเชิง "ผมใช้สิ่งนั้นได้หรือไม่ครับ"
โอโรจิมารุพยักหน้าพลางเอ่ยขึ้นว่า
"มีสุภาพบุรุษท่านนี้อยู่ด้วย เธอจะใช้ตราต้องสาปได้ตามใจชอบเลย"
คิมิมาโร่พยักหน้ารับ จากนั้นจึงหลับตาลง