กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงสีขาวจากการส่งตัวสลายหายไป และเสิ่นอวี่พบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนพื้นดินอันมั่นคง
เขายืนอยู่ในป่าทึบแห่งหนึ่ง
ต้นไม้ที่นี่สูงใหญ่ตระหง่านอย่างยิ่ง ลำต้นหนาจนต้องใช้คนหลายคนโอบ พุ่มไม้บดบังแสงอาทิตย์จนมิด มีเพียงแสงแดดรำไรส่องลอดผ่านใบไม้ลงมาประปราย
อากาศชื้นและอบอ้าว อบอวลไปด้วยกลิ่นดินและใบไม้ผุพัง
โลกแห่งนารูโตะ
เสิ่นอวี่ไม่ได้รีบร้อนลงมือ
เขายืนยันตำแหน่งของตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก—เมื่อดูจากสภาพแวดล้อมโดยรอบ เขาน่าจะอยู่ในแคว้นแห่งไฟ เพราะหมู่บ้านนินจาอื่นๆ แทบไม่มีพื้นที่สีเขียวมากนัก และหาต้นไม้ใหญ่โตขนาดนี้ได้ยากยิ่ง
และก็เป็นไปตามคาด เมื่อเสิ่นอวี่ปีนขึ้นไปบนยอดไม้ เขาก็มองเห็นกลุ่มอาคารสีแดงขนาดใหญ่อยู่ไกลๆ