เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อกลับมาถึงมิติส่วนตัว เฮยเฟิงก็นั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้อง โดยมีวิลลาหนูหลังใหญ่ที่อวบอ้วนวางอยู่บนหัวเข่าที่หุ้มเกราะหนาหนักของเขา
ตัวเป่าเปาเองกำลังนั่งยองๆ อยู่บนระเบียงดาดฟ้าของวิลลา ในอุ้งเท้าเล็กๆ ถือเนื้อแห้งชิ้นหนึ่งไว้ พลางแทะกินจนเศษอาหารเลอะเต็มปาก
เมื่อเห็นเสิ่นอวี่เดินเข้ามา ทั้งสองต่างก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด โดยไม่กล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย
เรื่องที่จะนำไปขายที่โรงประมูลนั้นเป็นเพียงคำพูดประชดประชันด้วยความโมโหของเสิ่นอวี่เท่านั้น แต่เมื่อเห็นว่ามันทำให้เจ้าสองตัวนี้สงบเสงี่ยมลงได้ชั่วขณะ เสิ่นอวี่จึงไม่ได้พูดอะไรต่อและปล่อยให้พวกมันยืนสงบเสงี่ยมอยู่ข้างๆ ด้วยความหวาดหวั่นต่อไป
เสิ่นอวี่เดินไปยังข้างเตียงที่ปลอกหมอนหายไปแล้วทรุดตัวลงนั่ง จากนั้นจึงเปิดร้านค้าเกียรติยศขึ้นมา