กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝูงโครงกระดูกอันไร้ที่สิ้นสุดหลั่งไหลทะลักออกมาจากด้านหลังของเฮยเฟิง
ราวกับเขื่อนแตกที่พังทลาย มันไหลบ่าลงมาจากรอยแยกในม่านหมอกสีเทา และเปลวไฟวิญญาณสีน้ำเงินเข้มก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางหมอกหนา
มีดกระดูกและโล่กระดูกกระทบกระทั่งกันขณะเคลื่อนไหว เกิดเป็นเสียงกระทบดังกุกกักถี่รัว ราวกับแมลงนับไม่ถ้วนกำลังกระพือปีกพร้อมเพรียงกัน
เปลดถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ
แต่เขาก็ตั้งหลักกลับมาได้ในทันที กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วลั่นกร๊อบ
"เป็นไปได้ยังไงกัน..."
เขาพึมพำกับตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ กองทัพอันเดดตรงหน้าดูเหมือนจะถมผืนดินรกร้างแห่งนี้ได้จนเต็ม
กร๊อบ... กร๊อบ...
กร๊อบ... กร๊อบ...