เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่น่าเหลือเชื่อก็คือ เจ้ากระดูกนักเวทตนนี้สามารถบีบคั้นสีหน้าประจบสอพลอออกมาได้อย่างน่าอัศจรรย์
ทั้งที่ไร้ซึ่งกล้ามเนื้อใบหน้าและลูกตา อาศัยเพียงการกะพริบไหวของเปลวเพลิงวิญญาณสองดวงกับองศาการอ้าหุบของกระดูกขากรรไกร มันกลับทำให้เสิ่นอวี่รู้สึกได้ว่ามันกำลังก้มหัวประจบประแจงเขาอยู่
"ตาเฒ่าโม่" เสิ่นอวี่เคาะแหวนของขวัญแห่งความอุดมสมบูรณ์ "นี่มันเรื่องอะไรกัน"
เสียงของตาเฒ่าโม่ดังขึ้นภายในห้อง ยามนี้ที่เขามีร่างจิตวิญญาณแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องสื่อสารกับเสิ่นอวี่ผ่านกระแสจิตอีกต่อไป
เป่าเปาโผล่หัวออกมาจากคอเสื้อของเสิ่นอวี่ หูใหญ่ๆ ของมันกระดิกอย่างระแวดระวัง มันมองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ก่อนจะมุดกลับเข้าไปข้างใน
มันเริ่มจะชินกับการที่ตาเฒ่าโม่อยู่ๆ ก็พูดขึ้นมาแล้ว แต่ก็ยังสะดุ้งตกใจอยู่ทุกครั้ง