กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นอวี่ไม่ได้รีบร้อนเลิกม่านขึ้น แต่กลับเอี้ยวตัวไปด้านข้างเล็กน้อย ชักตาชั่งแห่งจักรวาลออกมา แล้วใช้ปลายดาบแหวกผ่านช่องว่างของม่านเพื่อสำรวจดูเบาๆ
ปลายดาบของเขาสัมผัสได้เพียงผ้ากระสอบหยาบๆ และเชือกที่ห้อยระโยงระยาง หลังจากยืนยันแล้วว่าไม่มีกลไกแจ้งเตือนใดๆ เขาก็สะบัดข้อมือแล้วแทรกตัวเข้าไปในกระโจม
ภายในกระโจมอบอวลไปด้วยกลิ่นสมุนไพรและกลิ่นเน่าเปื่อยรุนแรง
ทันทีที่เสิ่นอวี่ก้าวเข้ามาในกระโจม กล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างก็พลันเกร็งแน่นในพริบตา มือขวาของเขากุมคราบจักจั่นเอาไว้ทันที
เพราะเขาเห็นออร์กตนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้และจ้องมองมาที่เขา
ออร์กตนนั้นไม่ได้หลับใหล และไม่ได้นอนอยู่บนเตียง