กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอลดึงบังเหียนม้า ขมวดคิ้วพลางยกมือขึ้นปิดปากและจมูก เขาหยิบเหรียญทองสองเหรียญออกจากกระเป๋าแล้วโยนให้ทหารยามที่เฝ้าค่ายอย่างไม่ใส่ใจ
"ช่วยอำนวยความสะดวกให้หน่อย"
ทหารยามรับเหรียญทองไว้ เอาเข้าปากกัดดูทีหนึ่ง รอยยิ้มประจบสอพลอก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันที เขาทำความเคารพเอล จากนั้นก็เบือนหน้าหนีอย่างรู้ความ แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น
เอลลงจากหลังม้าแล้วก้าวเท้ายาวๆ เข้าไปในค่ายทหาร
ในเวลานี้ เสิ่นอวี่กำลังนั่งอยู่บนกองฟางแห้ง หลับตาพักผ่อนและคิดคำนวณแผนการในอนาคตของตน
รอบตัวเขาเต็มไปด้วยเสียงครวญครางและเสียงสบถด่าทออันสับสนปนเป แต่เขากลับดูเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่ง จิตใจสงบนิ่งดั่งสายน้ำ
ทันใดนั้น เงาร่างสายหนึ่งก็ทอดทับลงมา บดบังแสงไฟสลัว