กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"โพล๊ะ!"
เสียงกระดูกแตกหักอย่างน่าสยดสยองดังขึ้นจากด้านหลังของเสิ่นอวี่ ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องสั้นๆ อันแหลมคม
เสิ่นอวี่อาศัยแรงจากการกลิ้งตัวหันกลับไปมองอย่างรวดเร็ว ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าเขาเต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและคาวเลือด
ออร์กผิวสีเทาตนหนึ่งซึ่งสูงเกือบสามเมตรกำลังยืนตระหง่านอยู่บนสมรภูมิที่เกลื่อนกลาดไปด้วยซากศพ
สัตว์ประหลาดตนนี้มีผิวหนังสีเทาแกมน้ำตาลอันหยาบกร้าน กล้ามเนื้อปูดโปนเป็นมัดๆ ราวกับก้อนหิน ในมือถือขวานยักษ์ด้ามยาวที่มีความสูงเกือบเท่าครึ่งตัวคน โดยที่คมขวานยังมีเศษเนื้อของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ทราบชนิดติดอยู่
ในเวลานี้ มือข้างหนึ่งของออร์กตนนั้นกำลังหิ้วทหารมนุษย์ในชุดเกราะมาตรฐานของจักรวรรดิเอาไว้ ราวกับกำลังหิ้วตุ๊กตาผ้าขี้ริ้ว