กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศรอัคคีเหมันต์พุ่งเข้าใส่หัวไหล่ของผู้ศรัทธาผู้หลงทางอย่างแม่นยำ แล้วระเบิดออกเป็นหมอกไอเย็นเยือกแข็ง
"โฮก—!"
ความเจ็บปวดแสนสาหัสและความเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจทำให้ผู้ศรัทธาผู้หลงทางแผดเสียงคำรามกึกก้อง
แทบจะในเวลาเดียวกัน ผู้ศรัทธาผู้หลงทางทั้งหมดในลานกว้างก็ตื่นตัวขึ้น พวกมันพร้อมใจกันหันศีรษะแล้วพุ่งตรงมายังเสิ่นอวี่
"แห่กันมาแล้ว"
เสิ่นอวี่ไม่มีความคิดที่จะปักหลักสู้แม้แต่น้อย เขาหันหลังแล้วใส่เกียร์หมาทันที
เขาไม่ได้วิ่งไปไกล แต่กลับนำฝูงมอนสเตอร์วิ่งวนไปตามซากปรักหักพัง เสิ่นอวี่พยายามหลบเลี่ยงสิ่งมีชีวิตแปดเปื้อนตัวอื่นๆ เพื่อไม่ให้ขบวนรถไฟลากมอนสเตอร์ขยายใหญ่ขึ้น
แม้พวกผู้ศรัทธาผู้หลงทางจะไม่เร็วนัก แต่พวกมันมีจำนวนมากและไล่ล่าตามติดไม่ยอมปล่อย