เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในตู้โดยสารเงียบสงัดดั่งป่าช้า มีเพียงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งลอยอบอวลอยู่ในอากาศ
เสิ่นอวี่และทีสนอนแผ่อยู่บนพื้นโลหะ ซึ่งบัดนี้มีสภาพเละเทะจนจำเค้าเดิมแทบไม่ได้
พื้นผิวเต็มไปด้วยรอยกระสุน รอยกรงเล็บ และคราบเลือดแห้งกรังจนขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ
ในช่วงเวลาสุดท้าย การโจมตีปลิดชีพของท่านแกรนด์ดยุกซินกิดที่มีอานุภาพมากพอจะบดขยี้รถถังให้แหลกละเอียด ถูกขัดขวางไว้ด้วยร่างกายของทีสอย่างสุดกำลัง
ร่างของเธอที่บาดเจ็บสาหัสจากการรีดเค้นพลังแห่งเงาจนเกินขีดจำกัดอยู่แล้ว ต้องมารับแรงกระแทกอันรุนแรงทำลายล้างนี้ซ้ำเข้าไปอีก
ในเวลานี้ เธอขดตัวงออยู่บนพื้น ลมหายใจแผ่วเบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน ไอพลังปกป้องรอบกายสลายหายไปจนหมด เผยให้เห็นบาดแผลน่าตกใจใต้ร่มผ้า
สภาพของเสิ่นอวี่เองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าใดนัก