กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ไม่มีปัญหา"
เฟิงอิงแสยะยิ้ม หยิบก้อนโลหะที่ส่องประกายสีฟ้าจางๆ ออกมาจากกระเป๋าแล้วโยนเล่นในมือ
"นี่คือมิธริลอาคมระดับรองชั้นยอด แต่ว่าแถวนี้มีคนพลุกพล่านเกินไป พวกเราไปหาที่อื่นแลกเปลี่ยนกันดีกว่า"
เขาหมุนตัวแล้วเดินนำไปยังเงามืดตรงจุดเชื่อมต่อระหว่างตู้ขบวน ซึ่งเป็นมุมอับของทางเดิน
ความคิดของเฟิงอิงนั้นเรียบง่ายมาก:
กฎเกณฑ์ของเลเวียธานระบุไว้ว่าเสิ่นอวี่ห้ามตาย แต่ไม่ได้บอกว่าห้ามทำให้เขาสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวเสียหน่อย
หากสามารถใช้ยาสลบพิเศษหรือสารพิษทำลายระบบประสาทควบคุมผู้ดูแลรถไฟคนนี้ได้ การจะเข้ายึดสินค้าในตู้เก็บสินค้า หรือแม้กระทั่งควบคุมรถไฟทั้งขบวน มันจะไม่กลายเป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือหรอกหรือ