กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นอวี่เดินทอดน่องไปตามทางเดินเพื่อกลับไปยังตู้ขบวนหมายเลข 6 ฝีเท้าของเขาไม่รีบร้อน ทว่าความคิดในสมองกลับกำลังคาดคะเนสถานการณ์อย่างรวดเร็ว
"พวกของเฟิงอิงนี่ใจเย็นไม่เบาเลยแฮะ" เสิ่นอวี่ครุ่นคิดในใจ "ทั้งที่ได้ 'บัตรผ่าน' สำหรับเข้าห้องเก็บสินค้าไปแล้ว แต่กลับยังไม่เอ่ยถึงเรื่องสินค้าเลยสักคำ"
"หรือว่าเนื้อหาภารกิจขั้นที่สองของพวกนั้นจะไม่เกี่ยวข้องกับสินค้ากันแน่นะ"
"หรือว่า... พวกนั้นมีเวลาเหลือเฟือ และวางแผนที่จะบดขยี้ฝ่ายมนุษย์หมาป่าให้พิการเสียก่อน เพื่อกวาดล้างสิ่งกีดขวางให้หมดสิ้น แล้วค่อยแวะมาเก็บของไปอย่างสบายใจ"
"ไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาเลยสักนิดเลยงั้นเหรอ"
ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ไหนก็ไม่ใช่เรื่องแย่สำหรับเขา