กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นอวี่หยิบจดหมายทั้งสองฉบับขึ้นมาเปรียบเทียบกัน
สำนวนการเขียนแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ฉบับหนึ่งเสแสร้งและเย่อหยิ่ง ส่วนอีกฉบับดิบเถื่อนและตรงไปตรงมา แต่ใจความสำคัญกลับเหมือนกันอย่างน่าประหลาด นั่นคือการเชื้อเชิญให้เสิ่นอวี่ไปนั่งที่ตู้ขบวนของพวกเขา
ประกายแห่งความเข้าใจวาบผ่านแววตาของเสิ่นอวี่ "ดูเหมือนว่าสถานะ 'ผู้โดยสารตู้ขบวนวีไอพี' ที่ได้จากแต้มปรับแต่ง 12 แต้มจะมีประโยชน์มากกว่าที่คิดไว้เสียอีก แค่เริ่มต้นมาก็ได้กิ่งมะกอกแสดงไมตรีจากระดับสูงของทั้งสองฝ่ายแล้ว"
แต่แล้วเขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ปลายนิ้วลูบคางพลางจมดิ่งสู่ห้วงความคิด: