กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไกด์นั่งคุดคู้อยู่ตรงมุมใกล้ช่องบันได โดยมีช่องบันไดเปิดโล่งคั่นกลางระหว่างเขากับเสิ่นอวี่
นับตั้งแต่ตัวตนของเขาถูกเปิดโปง เขาก็ไม่เคยเอ่ยปากพูดอะไรด้วยตัวเองอีกเลยแม้แต่คำเดียว
เวลาทำงาน ไกด์ก็ขยับตัวยกย้ายสิ่งของอย่างเซื่องซึมราวกับหุ่นเชิด และเดินตามไปอย่างเงียบๆ เมื่อถึงคราวต้องเคลื่อนย้าย
สายตาของเสิ่นอวี่จับจ้องไปที่ไกด์ ไกด์คงสังเกตเห็นสายตานั้น จึงเงยหน้าขึ้นและสบตากับเสิ่นอวี่
ไกด์ดูเหมือนอยากจะถามอะไรบางอย่าง หรืออาจแค่อยากพูดจาเอาอกเอาใจ
แต่สุดท้ายเขาก็กลืนคำพูดลงคอ หันหน้าหนี และเบนสายตากลับไปมองที่พื้นตามเดิม
...
เมื่อถึงเวลาตีสี่ตรง ซูเค่อก็ตื่นขึ้นมาตรงเวลา
เขาลืมตาโพลง นั่งตัวตรงบนเก้าอี้ ดึงเสื้อโค้ตที่คลุมขาออก แล้วตบเป้ยถ่าที่อยู่ข้างๆ