กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่เสิ่นอวี่ก้าวออกไปด้านนอก สิ่งที่ต้อนรับเขาคือกลิ่นอายแห่งเทคโนโลยีที่ดูเหมือนจะก้าวล้ำเกินกว่าโลกยุคปัจจุบัน
เขายืนอยู่ตรงทางเข้าของทางเดินอันกว้างขวางพลางแหงนหน้ามอง เพดานของมิตินี้สูงลิ่ว แสงสว่างกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอจนมองไม่เห็นขอบเขตที่แน่ชัด
ทางเดินทอดยาวไปข้างหน้า สองข้างทางมีทางเข้าสู่พื้นที่ต่างๆ เหนือทางเข้าแต่ละแห่งมีป้ายลอยอยู่พร้อมตัวอักษรเรียบง่าย
เสิ่นอวี่เดินตามเส้นนำทางสีฟ้าอ่อนที่ระบบสร้างขึ้นตรงขอบสายตา ผ่านทางเข้าสองแห่ง ก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่ทางเดินที่สั้นกว่าเล็กน้อย
ป้ายระบุข้อความว่า เขตบริการสาธารณะ
เขตบริการสาธารณะเงียบสงบกว่าทางเดิน แต่ก็เพียงแค่ในระดับสัมพัทธ์เท่านั้น