กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหล่าเฉินจ้องมองซองลูกอม ในที่สุดเขาก็ไม่ได้ลดปืนลง แต่เข้าเซฟตี้ปืนกลับตามเดิม
เขาหันศีรษะแล้วกระซิบสั่งการไม่กี่คำผ่านวิทยุสื่อสาร
เสิ่นอวี่วิเคราะห์คำพูดที่เหล่าเฉินเพิ่งเอ่ยไปอย่างสนใจ "รหัสลับน่าสนใจดีนี่ ไม่ได้พูดถึงเรื่องรถไฟแม้แต่น้อย แต่กลับส่งสารที่ต้องการได้ครบถ้วน"
ผู้โดยสารในตู้ขบวนไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง เสียงเดียวที่ดังอยู่ในขบวนรถคือแรงสั่นสะเทือนของล้อที่บดไปตามรางเหล็ก
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงตอบกลับก็ดังมาจากวิทยุสื่อสาร
หลังจากได้ยินคำตอบ เหล่าเฉินก็ขมวดคิ้วมุ่นทันที
เขาก้มหน้าลง แย่งปากกามาจากมือของเสิ่นอวี่ เขียนตัวหนังสือสี่คำลงบนหลังซองลูกอมแล้วดันกลับไป
【แกต้องการอะไร?】