เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 704 บทสรุป 2 (2)
"หัวหน้าเฉิน คนของประเทศหัวกั๋วทิ้งที่นี่ไปแล้วจริงเหรอครับ ทำไมถึงได้ขี้ขลาดกันขนาดนี้"
ด้านหลังของเฉินหยวน ผู้ปลุกพลังขั้นสามคนหนึ่งที่มีเค้าโครงหน้าละม้ายคล้ายชาวหัวกั๋วอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเสียงเบา
ไม่รู้ทำไม พอได้เห็นความโกลาหลเบื้องหน้า ในใจของเขากลับผุดประกายความเวทนาขึ้นมาจางๆ หรืออาจเป็นเพียงความรู้สึกเคว้งคว้างชั่ววูบ
"โจวเฉิง นายกำลังเศร้าอยู่เหรอ"
เมื่อสัมผัสได้ว่าเพื่อนร่วมทีมเริ่มมีความรู้สึกที่ไม่ควรมี เฉินหยวนก็ขมวดคิ้ว มองอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจ
เมื่อถูกตำหนิ โจวเฉิงก็รีบส่ายหน้าละล่ำละลักอธิบาย
"เปล่าครับ เปล่าเลย! หัวหน้าวางใจได้เลย ถึงเวลาที่ไม่ควรใจอ่อน ผมไม่มีทางใจอ่อนเด็ดขาด!"
"เพียงแต่คุณก็รู้นี่ว่าบรรพบุรุษของผมก็มาจากแผ่นดินใหญ่ เห็นพวกมันตกต่ำไร้ประโยชน์ถึงขนาดนี้ในตอนนี้ ก็เลยรู้สึกว่า..."
เขตสงครามมาเลเซียมีชาวจีนอยู่มาก แม้โจวเฉิงจะมองว่าตัวเองเป็นชาวมาเลเซียแท้ๆ แต่เมื่อเห็นมหาอำนาจอย่างหัวกั๋วในอดีตต้องตกต่ำมาถึงขั้นนี้ เขาก็ยังรู้สึกว่ามันดูไม่สมจริงเอาเสียเลย