กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 637 นายคิดจะทำอะไร
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
สายลมหนาวเหน็บที่พัดปะทะใบหน้าช่วยเจือจางกลิ่นคาวเลือดบนสมรภูมิให้จางลงไปบ้าง
ทว่าคลื่นพลังวิญญาณตกค้างที่ยังไม่ยอมสลายไปกลับพาดผ่านท้องฟ้าอันมืดสลัวราวกับแสงออโรร่า
ฤดูหนาว พายุหิมะใกล้พัดถล่ม รอยแยกประหลาดปรากฏขึ้นท่ามกลางมวลเมฆอากาศเย็นอันหนาทึบ ส่องแสงตะวันรำไรลงสู่ผืนดินเบื้องล่างได้อย่างยากลำบาก
เย่หนิงนั่งอยู่บนก้อนหินยักษ์ไม่รู้ที่มา พลางอาบแดดอุ่นที่หาได้ยากอย่างเกียจคร้าน หรี่ตามองลำแสงสลัวรางกลางม่านหมอกบนท้องฟ้า
หากมองข้ามขั้นสามของกองทัพที่กำลังวางกำลังคุ้มกันอย่างเข้มงวดโดยรอบ และละเลยเสียงกรีดร้องโหยหวนระหว่างการเก็บกวาดสนามรบไป
ภาพตรงหน้านี้ ก็นับว่าให้ความรู้สึกอบอุ่นอยู่ไม่น้อย