บทที่ 617 อ่อนแอเกินไป

บทที่ 617 อ่อนแอเกินไป

“ตูม!!”

พายุพลังจิตที่รุนแรงราวกับมีตัวตน แปรเปลี่ยนเป็นคลื่นกระแทกมหาศาลดั่งแรงระเบิดในพริบตา พุ่งซัดกระหน่ำใส่ร่างของพวกเขาอย่างจังด้วยความเร็วที่เหนือกว่าปฏิกิริยาตอบสนองของขั้นสามทุกคน

ชั่วพริบตานั้น ไม่ว่าจะเป็นผู้ปลุกพลังขั้นสามที่จู่โจมจากภาคพื้นหรือกลางเวหา ต่างกรีดร้องโหยหวนออกมาพร้อมเพรียงราวกับถูกค้อนยักษ์ฟาดเข้าใส่อย่างจัง ร่างร่วงกราวลงมาเป็นแถบ

เมื่อต้องเผชิญกับคลื่นกระแทกทางจิตที่ไร้สัญญาณเตือน ประกอบกับการถูกเย่หนิงเสริมพลังอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาทุกคนจึงคล้ายกับต้องรับแรงปะทะระดับเดียวกันเข้าไปเต็มๆ จนไม่อาจตั้งรับได้ทัน!

เพียงชั่วพริบตา ผู้ปลุกพลังขั้นสามจำนวนมากร่วงกระแทกพื้นดั่งฝูงตั๊กแตน ส่วนคนที่พุ่งทะยานเข้าใกล้ตัวเย่หนิง กลับถูกซัดกระเด็นปลิวออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่