บทที่ 581 พายุฝนใกล้เข้ามา

บทที่ 581 พายุฝนใกล้เข้ามา..

เขตทหารเป่ยไห่ สถานพักฟื้นเจ้าหน้าที่ระดับสูง

แสงแดดอบอุ่นสาดส่อง เบื้องหน้าทะเลสาบที่ขุดขึ้นด้วยแรงคน ผู้ปลุกพลังในชุดรบหลายคนกำลังยืนค้อมตัวอย่างนอบน้อมอยู่เบื้องหลังชายชรา

ดอกบัวบานสะพรั่งทั่วผืนน้ำ สายลมอ่อนพัดผ่านผิวน้ำ ก่อระลอกคลื่นไหวระริก

หากมองลงมาจากมุมสูง ที่นี่คือสวนโบราณขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นภายในเขตทหารอย่างไม่ต้องสงสัย คานสลักลาย เสาวาดลวดลายวิจิตร อาวุธป้องกันที่ซุกซ่อนอยู่หลังดงไม้ดอกให้ความปลอดภัยขั้นสูงสุด ขณะเดียวกันก็พรางตัวไว้อย่างประณีตบรรจง

มองเผินๆ ที่แห่งนี้ดูราวกับสวนโบราณราคาแพงระยับ เหมือนได้ย้อนคืนสู่ความเงียบสงบและหรูหราก่อนยุควันสิ้นโลก

ริมทะเลสาบ

ชายคนหนึ่งก้มตัวกางร่ม ยืนอยู่ด้านหลังชายชรา

แม้คนถือร่มจะเป็นถึงขั้นสามระดับสูงสุด แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการปรนนิบัติรับใช้ชายชราตรงหน้าแม้แต่น้อย