บทที่ 501 ฉันมีลูกสาวอยู่คนหนึ่ง

บทที่ 501 ฉันมีลูกสาวอยู่คนหนึ่ง

"ผมรู้แล้วครับ"

"รู้แล้วยังไม่กลัวอีกเนี่ยนะ?!"

เมื่อได้ยินน้ำเสียงไม่แยแสของเย่หนิง ฟางฮ่าวก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมา

"เย่หนิง! นั่นมันลู่ไห่ซานเชียวนะ! พ่อของลู่เทียนหมิง! เคยเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการเขตสงครามภาคเหนือ ระดับเดียวกับฉัน! ไม่สิ ตามระบบปฏิรูปกองทัพสมัยนั้น ตำแหน่งเขาสูงกว่าฉันด้วยซ้ำ!"

"ฝีมือขั้นสามระดับสูงสุด! นายไม่กลัวเขาบุกมาฟันคอขาดเลยหรือไง!?"

ทั้งจนใจและยิ้มเจื่อน

พูดจบก็จ้องตาอีกฝ่าย พลางเดาว่าคราวนี้เด็กนี่คงต้องลนลานบ้างแล้วกระมัง?

เขาไม่ได้พูดเกินจริงเลยสักนิด

ความจริงแล้วลู่ไห่ซานน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าที่เขาเล่าเสียอีก ว่ากันว่าในยุคนั้นบารมีของชายผู้นี้รุ่งโรจน์ถึงขีดสุด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะยืนคนละข้างในความขัดแย้งภายในหรือไม่ ถึงเพิ่งจะยอมลงจากตำแหน่งเมื่อยี่สิบปีก่อนเพื่อไป ‘พักผ่อนวัยเกษียณ’