บทที่ 496 รีบช่วยคนเร็วเข้า!!

บทที่ 496 รีบช่วยคนเร็วเข้า!!

"กล้ากันดาบแรกของฉันงั้นเหรอ?! งั้นก็ปัดดาบคู่นั่นออกไปก่อนแล้วกัน!"

ในห้วงมิติแยกส่วน เมื่อมองดูลู่เทียนหมิงที่กำลังพยายามเงื้อดาบคู่ขึ้นมาสกัดดาบแรกของตนอย่างเชื่องช้าปานหอยทากท่ามกลางความตระหนก เย่หนิงก็แค่นยิ้มเย็นชา ฟันดาบซ้ำเข้าไปอีกสองทีอย่างเด็ดขาด

แม้ไอ้หมาแก่นี่จะไม่ได้เก่งกาจอะไรมากมาย แต่สัญชาตญาณการต่อสู้กลับเฉียบคมไม่เบา

ในโลกจริง ดาบแรกที่ถูกบังคับยืดเวลาการระเบิดออกไปนั้นยังไม่ปรากฏ มีเพียงกลิ่นอายสังหารเลือนรางที่แผ่ออกมา

ทว่าเพียงแค่นั้น ในเสี้ยววินาที ลู่เทียนหมิงกลับมีปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ ยกดาบคู่ขึ้นมาป้องกันไม้ตายที่จะแทงเข้าสู่หว่างคิ้ว ดาบคู่ที่ค่อยๆ ยกขึ้นมาปิดหว่างคิ้ว แสงพลังวิญญาณที่ค่อยๆ สว่างวาบก็เริ่มควบแน่นตรงตำแหน่งนั้นเช่นกัน

ตอบสนองได้เร็วดีนี่... แต่ความเร็วในการโคจรพลังวิญญาณแบบนี้ มองยังไงก็เหมือนโด๊ปยามาก่อนขึ้นเวทีชัดๆ?

เด็กหนุ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ

หากไม่ใช่เพราะเปิดใช้คลื่นกระแทกมิติเป็นครั้งที่สอง เขายังแอบสงสัยเลยว่าลู่เทียนหมิงอาจจะกันดาบนี้ได้จริงๆ แล้วรีบสลายการโจมตีระลอกถัดไปของตนได้อย่างรวดเร็ว

อย่างไรเสีย อีกฝ่ายก็เป็นถึงขั้นสามระดับสูง พลังป้องกันย่อมสูงลิบอยู่แล้ว