บทที่ 489 จิตใจคนยากแท้หยั่งถึง

บทที่ 489 จิตใจคนยากแท้หยั่งถึง

"ฟิ้ว—ตูม!"

เสียงโซนิกบูมดังกึกก้องแสบแก้วหูดังแหวกผ่านน่านฟ้าเมืองหลวง ชวนให้ประชาชนจำนวนมากสะดุ้งเงยหน้ามองขึ้นไปด้วยความตื่นตะลึง

เพียงแต่เทียบกับเมื่อก่อนที่มักจะตกใจกลัวแล้ว ในช่วงไม่กี่วันมานี้มีคนฝ่าฝืนกฎ "ห้ามบิน" ติดต่อกันไม่หยุด พวกเขาจึงเริ่มจะเคยชินกันไปบ้างแล้ว

"หัวหน้าทีม! มีคนบุกรุกเขตจำแนกการป้องกันภัยทางอากาศ...!"

บนถนนจงยางเหนือ ด้านนอกสนามดวลเป็นตาย

เจ้าหน้าที่หน่วยรักษาความปลอดภัยกลุ่มหนึ่งที่กำลังลาดตระเวนอยู่ได้ยินเสียงก็สัญชาตญาณเงยหน้าขึ้นมอง ทันทีที่คิดจะสกัดกั้นต้นตอของเสียง หัวหน้าหน่วยย่อยที่อยู่ข้างๆ ก็เพ่งมองครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือห้ามไว้ด้วยสีหน้าจนปัญญา

"ช่างเขาเถอะ ไม่เห็นหรือไงว่าแต่งตัวแบบไหน?"

"ชุดรบสีดำแซมแดง แถมยังบินตรงมาทางพวกเราอีก นอกจากคนคนนั้นแล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ..."