บทที่ 471 สุ่มให้หนำใจ

บทที่ 471 สุ่มให้หนำใจ

"เจ้านาย!?"

เมื่อเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ คล้ายกับถูกสิ่งชั่วร้ายบางอย่างจับจ้อง หลี่ต้าฟู่ที่เดิมทีกำลังนั่งยองๆ "ลูบคลำ" ไอเทมของรางวัลอยู่บนพื้นก็พลันสะดุ้งโหยง สบเข้ากับสายตาแปลกประหลาดคู่นั้นของเย่หนิงในทันที

“ท่าน... ทำไมท่านถึงมองผมแบบนั้นล่ะครับ!?”

หลี่ต้าฟู่หดคอถอยกริบ ละม้ายสาวน้อยถูกคนพาลต้อนเข้ามุมห้อง ละล่ำละลักถามด้วยความหวาดผวา

ไม่รู้ทำไม เขากลับรู้สึกว่าสายตาที่เย่หนิงมองมามันทะแม่งๆ ชอบกล

"ไม่มีอะไรหรอก"

เย่หนิงหัวเราะเบาๆ พลางส่ายหน้า ล้มเลิกความคิดที่จะเปลี่ยนอีกฝ่ายเป็นอสูรผี แล้วหันกลับไปจดจ่อกับคำอธิบายของระบบอีกครั้ง

เมื่อสิบวินาทีก่อน ตอนเห็นสกิลของชุดเซ็ต ในใจพลันผุดความกระหายอยากขึ้นมาวูบหนึ่ง!