บทที่ 461 กับดักที่แท้จริง

บทที่ 461 กับดักที่แท้จริง

"หลี่เหมิ่ง!!"

"พวกเรา สู้ตายกับสัตว์ประหลาดพวกนี้ไปเลย!!"

"ตึง!!!"

เพียงกวาดโจมตีคราเดียว อสูรผียักษ์ตัวที่สิบเอ็ดซึ่งถูกปลุกขึ้นมาก็ต้านรับการโจมตีอันหน่วงหนักเอาไว้ แขนแห้งกรังดั่งเคียวเล่มเขื่องตวัดฟันร่างท่อนบนของนักล่าผีคนหนึ่งขาดสะบั้นตรงบั้นเอวทันที

เมื่อเทียบกับสมรรถภาพทางกายของขั้นสาม ท่ามกลางการต่อสู้ดุเดือดต่อเนื่องเช่นนี้ เหล่านักล่าผีที่ติดตามมาในกลุ่มต่างก็หมดแรงจนถึงขีดจำกัดแล้ว

หลบไม่ทันเสียแล้ว ชายคนนั้นถูกฟาดเข้าอย่างจังจนร่างท่อนบนแหลกเหลวเป็นก้อนเนื้อราวกับลูกโป่งแตกเสียงดังสนั่น เหลือทิ้งไว้เพียงสองขาที่ขาดอยู่กับที่