บทที่ 456 ราชาอสูรผี

บทที่ 456 ราชาอสูรผี

"ติ๊ง เข้าสู่แกนสมรภูมิอสูรผีเรียบร้อยแล้ว"

ไอเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก

หลังจากลอบแฝงตัวอย่างระแวดระวังจนมาถึงเขตรอบนอกของเมืองโลหะ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็พลันดังขึ้นในหัวทันที

แม้ไม่มีข้อมูลอะไรมากไปกว่านั้น แต่มันก็ทำให้ตระหนักได้ว่า ที่นี่คือฉากสุดท้ายแล้วจริงๆ

"ไม่มีฝุ่นเลย... มีแต่เศษโลหะ..."

เย่หนิงเร้นกายอยู่ใต้เงามืดของกำแพงโลหะยักษ์ ก่อนจะยื่นมือไปลูบผิวกำแพงอันเย็นเฉียบอย่างครุ่นคิด

กำแพงที่สร้างขึ้นจากโลหะบริสุทธิ์ดูแข็งแกร่งทนทานอย่างยิ่ง เมื่อขยับเข้าไปใกล้ เขาก็มองเห็นรอยเว้าแหว่งขรุขระเต็มไปหมด หลายจุดถูกปกคลุมไปด้วยคราบสนิมเขรอะ

"ร่องรอยจากอาวุธระยะประชิด..."

"นักล่าผีกับอสูรผีเคยต่อสู้กันที่นี่งั้นหรือ?"