บทที่ 438 จำไม่ได้

บทที่ 438 จำไม่ได้?

"มีอันตรายอะไรให้ตะโกนทันที ได้ยินแล้วฉันจะรีบไปช่วยเป็นคนแรก"

เย่หนิงเงยหน้าขึ้นเอ่ยกำชับเรียบๆ

นับตั้งแต่เขารับปากว่าจะพาทีมออกค้นหา บรรยากาศของทั้งทีมก็เปลี่ยนไปทันตา ทุกคนแทบจะยกให้เขาเป็นหัวหน้าทีมไปแล้ว

ผู้แข็งแกร่งย่อมเป็นที่เคารพ จางเข่อเองก็เดินตามหลังเขาอย่างว่าง่าย

เมื่อแหงนมองตึกเก่าโทรมราวกับรังผึ้งตรงหน้า เย่หนิงก็เหลือบไปเห็นป้ายขึ้นสนิมเขรอะบนดาดฟ้าในทันที

ดูเหมือนจะเป็นอาคารศูนย์ส่งกำลังบำรุงเสบียงอะไรทำนองนั้น

พิจารณาจากรอยเลือดแล้ว รอบๆ นี้มีกระจายอยู่เพียบ

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คงมีทีมนักล่าผีไม่น้อยที่อาจจะบุกเข้ามาเอง หรือไม่ก็ถูกลากเข้ามากินข้างในนี้