บทที่ 407 กลัวแล้วเหรอ

บทที่ 407 กลัวแล้วเหรอ?

ความคิดหมุนวนอย่างรวดเร็ว

เย่หนิงรู้ดีว่าหากลังเลแม้เพียงนิด ความคลางแคลงใจของอีกฝ่ายคงยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

นังผู้หญิงบ้าอย่างเสวี่ยอิงจัดแจงให้มานั่งตรงนี้ แต่แรกก็โจ่งแจ้งสะดุดตาเกินพออยู่แล้ว!

ทว่าขณะที่เขากำลังคิดจะแกล้งทำเป็นโง่งม จู่ๆ เสวี่ยอิงข้างกายก็ส่งเสียงหัวเราะเบาๆ ก่อนจะผายมือแนะนำอย่างเปิดเผยเป็นธรรมชาติ:

“ใช่แล้วค่ะ~”

“นี่คือน้องชายที่ฉันเพิ่งรับมา ชื่อเย่ลิน”

“เด็กคนนี้คงตื่นเต้นไปหน่อย พอได้ยินว่าฉันจะมา ก็รบเร้าขอตามมาด้วยให้ได้เลย!~”